„8. Pojawiła się wyraźna „schizoidalność" społeczna, tj. rozdzielenie ról prywatnych i publicznych. Ludzie jakby grają inne role w sferze zawodowej, publicznej, inne — w sferze rodzinnej i towarzyskiej. Tam zachowują się „ochronnie", oportunistycznie, przystosowawczo i działają pozornie — tu działają twórczo i wedle innych norm. Mamy zatem do czynienia z wyraźnie innym funkcjonowaniem wartości, norm i postaw w życiu publicznym i prywatnym.
9. Notuje się dostrzegalny—jak to określają socjologowie — rozpad myślenia o przyszłości. Pojawia się orientacja na „teraz i dziś", myślenie kategoriami tymczasowości („byle do jutra"). Rośnie przekonanie , iż nic nie można budować na regułach, ustaleniach i gwarancjach systemu, bo wszystko jest tymczasowe i nie zapewni ciągłości. Ma to oczywiście zgubne skutki, ponieważ ludzie uznali, iż nie warto niczego w nic inwestować ani zdolności, ani pracy, ani czasu, ani pieniędzy. Trzeba — jeśli można — szybko zarobić najmniejszym kosztem i wycofać się. W sferze publicznej rodzi to czasem zachowania, które już teraz można nazwać gangsterskimi.
10. Ludzie młodsi udzielają sobie wewnętrznej zgody na marnowanie własnych zdolności i możliwości.“(11)