„Kończąc żywię przekonanie, że prezentując proroctwa nie pogłębiłem strachu Czytelników przed przyszłością, ale przybliżając pewne fakty, zestawiając je w całość rozwiałem część lęków i dodałem mimo wszystko nadziei. Bo tę trzeba mieć zawsze.
12. ZAMIAST PODSUMOWANIA, CZYLI O NAUCE
Z PRZEPOWIEDNI PŁYNĄCEJ
Jakim proroctwom ufać
rezentując przepowiednie starałem się ukazać możliwie szeroką ich różnorodność. I to co najmniej z kilku względów. Bo po pierwsze trudno tutaj dokonywać selekcji na lepsze, bardziej i mniej wiarygodne wizje, proroctwa, posługując się wyłącznie kategoriami racjonalnymi, bo przecież najczęściej nie są one wcale wynikiem myślenia i wnioskowania, lecz intuicyjnym, ponadraqonalnym odczuciem prawdopodobnych wydarzeń przyszłych. Po drugie nie chciałem także tylko polegać na własnych odczuciach zawsze skażonych jednak subiektywizmem. Po trzecie społeczeństwom, grupom ludzi odpowiadają często bardzo różne proroctwa, w bardzo różne też przepowiednie wierzą i są przekonani o ich słuszności. Po czwarte o prawdziwości lub nieprawdziwości przepowiedni decyduje często osoba ją wypowiadająca. Na jej funkcjonowanie ma też oczywiście wpływ krytyka tekstu, to czy się spełniła, spełni itp. Po piąte w ocenie prawdziwości zawsze ważną rolę pełni intuicja danej osoby.“(14)