„Najdroższe, bo najrzadsze, są tak zwane perły zielononiebieskie, mutjara biruhidjau. Nigdy pan nie widział Nic dziwnego, ja sam widziałem tylko jedną, i to bardzo dawno temu. Po prostu nie sposób ich opisać. Nie można nawet określić ich barwy — coś między śniedzią i mocnym błękitem. Lekkie, niezupełnie gładkie, sprawiają wrażenie żywego stworzenia. Blask, jaki rozsiewają, trudno z czymkolwiek porównać — myślę, że jest wspanialszy od blasku diamentów. Znajdowano je wyłącznie w pewnym płochliwym i odludnym gatunku perłopława, który żył tylko w jednej jedynej zatoce archipelagu tanimbarskiego. Nigdzie więcej poza tym! Z pereł zielononiebieskich wykonano koronę królowej holenderskiej, może kiedyś się panu poszczęści, żeby tę koronę zobaczyć. O ile wiem, na całym świecie można się obecnie doliczyć tylko sześćdziesięciu pereł zielononiebieskich, z czego pięćdziesiąt znajduje się w koronie, o której mówię. Już 150 lat temu Holendrzy zakazali wywozu pereł tanimbarskich i zagrozili śmiercią każdemu, kto nie doniósłby o wyłowieniu takiej perły gubernatorowi. Oznaczamy je symbolem AG, ale trudno powiedzieć, żeby to miało jakieś znaczenie perły zielononiebieskie po prostu nie mają ceny. Nie potrafię powiedzieć, jakie są statystyczne szanse znalezienia takiej perły. Nawet najdrobniejsze maleństwa, znacznie poniżej standardu, są sprzedawane pojedynczo i osiągają zawrotne ceny.“(15)